> ## Content Index
> Fetch the complete content index at: https://everteta.net/llms.txt
> Use this file to discover other available public pages before exploring further.

# Lufta e Izraelit në Tre Fronte
- URL: https://everteta.net/lufta-e-izraelit-ne-tre-fronte/
- Published: 2026-03-31T02:50:47.000Z
- Updated: 2026-03-31T02:50:47.000Z
- Description: Një muaj pas fillimit të konfliktit, Irani ka hapur një korridor raketash drejt Izraelit, Hezbollahu është rikthyer nga veriu me armë balistike që nuk supozohej t’i kishte, dhe Houthit e Jemenit kanë hyrë në luftë.
- Author: Dorand Vojka
- Tags: Iran USA Israel, Te Fundit, #Import 2026-09-17 02:13

Një muaj pas fillimit të konfliktit, Irani ka hapur një korridor raketash drejt Izraelit, Hezbollahu është rikthyer nga veriu me armë balistike që nuk supozohej t’i kishte, dhe Houthit e Jemenit kanë hyrë në luftë.

Izraeli nuk është përballur kurrë më parë me këtë kombinim njëkohësisht.

Sirena mbi Beersheba u dëgjuan pak para agimit të shtunën, më 28 mars, për natën e tretë radhazi — këtë herë për një arsye tjetër. Rebelët Houthi të Jemenit kishin lëshuar një breshëri raketash balistike drejt asaj që zëdhënësi i tyre ushtarak, gjeneral brigade Yahya Saree, e përshkroi si “objekte ushtarake izraelite të ndjeshme” në jug të Izraelit. Ushtria izraelite e interceptoi projektilin. Nuk u raportuan viktima. Por sulmi shënoi diçka që nuk kishte ndodhur në 31 ditët që nga fillimi i Operacionit Epic Fury, fushata amerikano-izraelite kundër Iranit që filloi më 28 shkurt: u hap një front i tretë i njëkohshëm kundër Izraelit, nga një drejtim më shumë se 1,500 kilometra në jug.

Kjo plotësoi gjeometrinë që planifikuesit ushtarakë iranianë kishin kaluar vite duke ndërtuar.

Që nga fillimi i luftës, zona të ndryshme në Izrael janë goditur nga disa sulme hakmarrëse me raketa iraniane. Deri të hënën, të paktën 20 izraelitë janë vrarë dhe më shumë se 6,008 të tjerë janë plagosur. Sulmet iraniane nuk kanë qenë breshëritë masive të Luftës Dymbëdhjetëditore të qershorit 2025 — fushata e përbashkët SHBA-Izrael ka goditur në mënyrë sistematike lëshuesit iranianë dhe, deri në ditën e dhjetë të luftës aktuale, sulmet iraniane me raketa dhe dronë kishin rënë me më shumë se 90 për qind, një rënie më e madhe se gjatë konfliktit të vitit 2025, e atribuar përpjekjeve efektive të shtypjes nga misionet amerikane dhe izraelite. Por shtypja nuk është eliminim. Vetëm më 25 mars, u identifikuan nëntë valë sulmesh iraniane kundër Izraelit, të kryera me raketa balistike: katër drejt zonës së Tel Avivit, katër drejt jugut të Izraelit dhe një drejt veriut. Që nga fillimi i fushatës janë identifikuar 366 valë sulmesh iraniane kundër Izraelit.

Presioni i vazhdueshëm ka sjellë pasoja që shkojnë përtej numrit të menjëhershëm të viktimave. Rreth 5,000 izraelitë janë evakuuar nga shtëpitë e tyre për shkak të sulmeve dhe zjarri i vazhdueshëm vazhdon të prishë jetën e përditshme. Disa ditë pas fillimit të armiqësive, hapësira ajrore e Izraelit u mbyll, duke ndërprerë fluturimet nga Aeroporti Ben Gurion.

Momenti më vdekjeprurës erdhi më 1 mars, kur një raketë goditi një strehë brenda një sinagoge në qytetin rezidencial Beit Shemesh, 18 milje nga Jerusalemi, duke vrarë nëntë civilë — numri më i madh i viktimave në një incident të vetëm gjatë luftës. Të paktën dy interceptues ishin lëshuar kundër asaj rakete; numri i madh i viktimave tregoi kufijtë e rrjetit të mbrojtjes raketore të Izraelit dhe se edhe strehimet e përforcuara mund të jenë të cenueshme në rrethana ekstreme.

Fushata iraniane ka qenë e qëllimshme në shënjestrim. Deri në mes të marsit, më shumë se 85 për qind e kapaciteteve iraniane të zbulimit dhe mbrojtjes, përfshirë sistemet e mbrojtjes ajrore dhe radarët, ishin neutralizuar nga sulmet amerikane dhe izraelite, sipas raportimeve ushtarake izraelite. Por para se këto sisteme të shkatërroheshin, forcat iraniane kishin identifikuar dhe dobësuar infrastrukturën e radarëve dhe paralajmërimit të hershëm përgjatë korridoreve të raketave drejt Izraelit, duke krijuar dritare ekspozimi që një fushatë e zgjatur me intensitet më të ulët mund t’i shfrytëzojë.

Irani ka përdorur edhe koka luftarake me municione thërrmuese (cluster) ndaj lagjeve rezidenciale. Drejtori ekzekutiv i Arms Control Association tha se shënjestrimi duket i qëllimshëm dhe se Irani duket se po godet zona relativisht të populluara me synimin për të shkaktuar dëme civile.

Fronti verior u riaktivizua natën e 1-2 marsit. Hezbollahu lëshoi raketa drejt veriut të Izraelit për herë të parë që nga armëpushimi i 27 nëntorit 2024\. Një ditë më vonë, pas një serie sulmesh izraelite në Liban, grupi njoftoi zyrtarisht se po rifillonte luftën. Sekretari i përgjithshëm i Hezbollahut, Na’im Qassem, konfirmoi se fushata izraelito-amerikane kundër Iranit dhe vrasja e Khameneit kishin krijuar “momentin e duhur” për të rifilluar luftimet. Që nga 3 marsi, Hezbollahu ka marrë përgjegjësinë për më shumë se 280 sulme me raketa, dronë dhe armë të tjera.

Ajo që ka ndryshuar në frontin libanez nuk është gatishmëria e Hezbollahut për të luftuar — kjo nuk ishte kurrë në dyshim — por armët specifike që po përdor dhe taktikat që po aplikon. Më 25 mars, u identifikuan 105 valë sulmesh të Hezbollahut kundër Izraelit — dita më intensive e luftimeve që nga fillimi i fushatës. Shumica e sulmeve kombinojnë raketa me breshëri dronësh në të njëjtën kohë, duke detyruar sistemet izraelite të mbrojtjes ajrore të përballen me shumë lloje kërcënimesh nga disa drejtime njëkohësisht.

Tre ushtarë të IDF dhe një civil janë vrarë në frontin verior, ndërsa një ushtar tjetër u vra në Libanin jugor më 25 mars. Dhjetë helikopterë evakuimi u panë duke transportuar ushtarë të plagosur nga fronti më 30 mars.

Arma në qendër të kërcënimit verior është Fateh-110\. Më 9 mars, Hezbollahu lëshoi një raketë drejt Izraelit qendror që vlerësimet izraelite e identifikuan si Fateh-110 ose disa prej tyre — një raketë balistike që mund të mbajë një kokë luftarake deri në 500 kilogramë dhe të godasë objektiva deri në 350 kilometra, duke vendosur pothuajse çdo qytet dhe instalim ushtarak në Izrael brenda rrezes.

Versioni me drejtim preciz është në posedim të Hezbollahut dhe përdorimi i tij i mundshëm kundër Izraelit qendror tregon gatishmërinë e organizatës për të zgjeruar fushën e luftimeve dhe për të demonstruar aftësinë për të goditur objektiva thellë brenda vendit. Sipas Alma Research and Education Center, Hezbollahu ende ka disa dhjetëra nga këto raketa. Arsenali i tij me rreze më të gjatë përfshin gjithashtu Zelzal-2 (rreze 210 km dhe kokë luftarake 600 kg) dhe Fadi-6, që mund të godasë objektiva deri në 225 km. Grupi zotëron gjithashtu raketa kundër anijeve dhe raketa cruise iraniane.

Megjithë inkursionet e përsëritura izraelite në Libanin jugor dhe pretendimet e mëparshme se depot e Fateh-110 janë shkatërruar, Hezbollahu vazhdon të demonstrojë kapacitet aktiv me raketa balistike. Furnizimi me armë është rindërtuar përmes rrugëve alternative të kontrabandës pasi Izraeli ndërpreu rrugën kryesore siriane.

Në jug të Izraelit, Houthit kishin kaluar një muaj duke sinjalizuar qëllime kontradiktore — fillimisht duke paralajmëruar se do t’i bashkoheshin luftës, pastaj duke thënë se nuk do ta bënin, dhe më pas duke sulmuar gjithsesi. Sulmet e së shtunës ishin një kthesë për grupin, i cili më parë kishte sinjalizuar se nuk do të hynte në luftë me kërkesë të drejtpërdrejtë të Teheranit, ndoshta nga frika e një fushate të re ajrore amerikane kundër Jemenit.

Megjithëse Irani u ka furnizuar Houthive teknologji të avancuar raketash balistike, grupi ka zhvilluar gjithashtu aftësinë për të montuar dhe prodhuar armë vetë brenda Jemenit — një kapacitet industrial nëntokësor që ka mbijetuar si nga bombardimet saudite që filluan në 2015 ashtu edhe nga dy fushata ushtarake amerikane.

Hyrja e tyre në luftën aktuale ngre një pyetje që tani po shqetëson njëkohësisht analistët dhe kompanitë e transportit detar: a do të përpiqen Houthit të mbyllin ngushticën Bab al-Mandeb, siç kanë kërcënuar. Rreth 30 për qind e importeve të Izraelit kalojnë çdo vit përmes kësaj rruge detare. Nëse Ngushtica e Hormuzit, tashmë e kufizuar nga presioni iranian, dhe Bab al-Mandeb do të kufizoheshin njëkohësisht, dy nga nyjet më të rëndësishme të transportit detar në botë do të ndikonin njëkohësisht, me pasoja të mëdha për tregtinë globale.

Izraeli nuk është përballur kurrë më parë me këtë kombinim të kërcënimeve. Konfliktet e mëparshme e kanë vendosur kundër një kundërshtari të vetëm ose kundër kundërshtarëve me armë më pak të avancuara dhe koordinim më të dobët. Lufta aktuale është ndryshe.

Që nga fillimi i luftës, IDF ka kryer më shumë se 7,600 sulme në Iran në gati 5,000 misione ajrore, me më shumë se 4,700 të drejtuara specifikisht kundër programit iranian të raketave. Sipas vlerësimeve ushtarake izraelite, më shumë se 70 për qind e lëshuesve të raketave iraniane janë neutralizuar.

Por arkitektura që Irani ndërtoi gjatë dekadës së fundit — duke shpërndarë kapacitetin e tij ofensiv në Liban, Jemen dhe në territorin e vet — do të thotë se neutralizimi i qendrës nuk mbyll frontet.

Izraeli tani ndodhet në një luftë ku pyetja strategjike më e rëndësishme nuk është më nëse mund të mbrohet kundër një kundërshtari të vetëm. Pyetja është nëse inventari i mbrojtjes ajrore, furnizimi me interceptorë dhe forcat tokësore mund të përballojnë presion të njëkohshëm nga tre drejtime për një kohë të pacaktuar, ndërsa SHBA dhe Izraeli vazhdojnë ofensivën brenda Iranit.

Asnjë qeveri në rajon nuk ka thënë publikisht sa gjatë mund të vazhdojë kjo. Numrat e raketave po ndiqen nga ata që llogarisin ritmet e prodhimit të interceptorëve — dhe shifrat nuk janë të rehatshme.