Ushtarët Shqiptarë në Gaza: Paqeruajtës apo Pushtues?

Gaza, biznesi dhe rreziku shqiptar: A po dërgon Tirana ushtarë për të imponuar një projekt që populli i Gazës nuk e do?

Në prapaskenat e një prej konflikteve më të përgjakshme të dekadave të fundit, po merr formë një projekt i ri për Gazën — jo vetëm politik, por edhe ekonomik. I ashtuquajturi plan 20-pikësh për Gazën, që përfshin rindërtim ekonomik, riorganizim të qeverisjes dhe krijimin e një “Board of Peace” të drejtuar nga vetë Trump, është pritur me skepticizëm dhe kundërshtim nga një pjesë e madhe e popullsisë lokale palestineze. Dhe me sa duket Shqiperia do te marre pjese ne kete projekt duke cuar djemte dhe vajzat shqiptare ne frontin e luftes. Po c’eshte key “projekt paqeje”?

Biznesi në sfondin e politikës she dominimi i Gazes nga hebrenjte

Plani për Gazën shoqërohet me emra të fuqishëm nga bota e biznesit dhe financave. Ne krye te tavolines qendron Apollo Global Management, një nga firmat më të mëdha të kapitalit privat në botë, u bashkëthemelua nga Leon Black (Hebre) dhe Marc Rowan (Hebre). Black u përball me kritika të forta publike pasi doli se kishte paguar mbi 150 milionë dollarë Jeffrey Epstein për “këshillime”, shumë vite pas dënimit penal të Epstein. Edhe pse Departamenti Amerikan i Drejtësisë nuk ngriti akuza, vetë Apollo e cilësoi këtë marrëdhënie si “një gabim serioz”.

Në këtë arkitekturë shfaqet edhe Yakir Gabay (Hebre), investitor i lindur në Izrael, me aktivitet të gjerë në tregjet europiane të pasurive të paluajtshme, si dhe Jared Kushner(Hebre), ish-këshilltar i lartë i Trump, i formuar në botën e pasurive të paluajtshme dhe diplomacisë së prapaskenave.

*Për popullsinë e Gazës, ky kombinim i politikës, kapitalit privat dhe forcave të huaja ushtarake shihet jo si “paqe-ndërtim”, por si një riorganizim i imponuar nga elitat ndërkombëtare dhe lzraeli. Ky eshte “pushtim” I Gazes nga biznesi Hebre dhe per pasoje shikohet nga Palestinezet si skllaveri ndaj tyre. *

Por pyetja që po shqetëson gjithnjë e më shumë opinionin publik është kjo: çfarë roli do të luajë Shqipëria në terren — dhe me çfarë kostoje?

Kur “paqeruajtësit” shihen si zbatues të një projekti të huaj

Nëse një plan politik dhe ekonomik refuzohet nga popullsia lokale, çdo forcë e huaj që ndihmon në zbatimin e tij rrezikon të shihet jo si neutrale, por si instrument imponimi. Në këtë kontekst, dërgimi i trupave shqiptare në Gaza — nëse ndodh — mund të perceptohet si mbështetje praktike për një projekt që shumë palestinezë e shohin si të imponuar nga jashtë dhe të orientuar më shumë drejt interesave ekonomike sesa të drejtave të tyre. Kjo do të thotë se ushtarët shqiptarë mund të shihen në rrugët e Gazës jo si neutralë, por si mburojë për interesa politike dhe biznesi.

Rreziku real: ushtarët shqiptarë në vijën e zjarrit Pjesa më shqetësuese lidhet me sigurinë. Nëse fraksione të armatosura si Hamasi dhe grupe të tjera e kundërshtojnë hapur planin e Trump, çdo forcë që shihet si zbatues i tij mund të bëhet objektiv legjitim sulmi. Kjo do të thotë se ushtarët shqiptarë, në vend që të veprojnë si paqeruajtës neutralë, mund të përfundojnë në një konflikt aktiv, në rrugët e Gazës, përballë një popullsie armiqësore dhe grupeve të armatosura. Rreziku i humbjes së jetëve shqiptare nuk është hipotetik — është real. Një perceptim i tillë do të dëmtonte rëndë imazhin e Shqipërisë, e cila historikisht ka shmangur përfshirjet e rënda ideologjike në konfliktet e Lindjes së Mesme.

Një pyetje që Tirana nuk mund ta shmangë

A ia vlen Shqipëria të rrezikojë reputacionin e saj ndërkombëtar dhe jetën e ushtarëve të saj për një projekt që nuk ka mbështetjen e popullsisë lokale? A do të mbahet përgjegjësi politike nëse trupat shqiptare perceptohen si “ushtarë në rrugë” që mbrojnë interesa biznesi në një territor të shkatërruar nga lufta? A është Shqipëria e gatshme të marrë përsipër këtë barrë politike dhe njerëzore? A ka transparencë të plotë për mandatin, rrezikun dhe qëllimin e misionit? Dhe mbi të gjitha: a po dërgohen ushtarët shqiptarë për të ruajtur paqen — apo për të siguruar zbatimin e një projekti që populli i Gazës nuk e do?

Në Gaza, kufiri mes paqes dhe pushtimit është i hollë. Dhe për Shqipërinë, ky kufi mund të rezultojë fatal — politikisht dhe njerëzisht.